Rozdział 26

Była bardzo szczęśliwa, nawet nie wyobrażała sobie, że można być aż tak. Niestety urlop się skończył i musieli opuścić swoją samotnię i pojechali do Dublina. Tam było wesoło i jak co roku impreza. Amy powiedziała Olivii o tych zaręczynach i pokazała pierścionek, który powiesiła na łańcuszku. Livia bardzo się cieszyła i również jej powiedziała, że mają niespodziankę dla rodziny, bo jest w ciąży. Miała urodzić w listopadzie. Paddy, który usłyszał nowinę oczywiście pogratulował przyszłym rodzicom. Tylko bracia Amy i Livia wiedzieli o tym, że Amy z Paddy'm, mieli własne zaręczyny. Oczywiście pomagali przygotować imprezę urodzinową Mike'a, każde na swój sposób. Dziewczyny nie mogły się nagadać, tyle się zmieniało w ich życiu. Amy opowiedziała swojej przyjaciółce jak wyszło z tym pierścionkiem.

·         To musiało być bardzo spontaniczne – stwierdziła Livia.

·         I takie było, chodziliśmy między tymi stoiskami i oglądaliśmy te wszystkie pamiątki, a Paddy kupił ten pierścionek. Potem jak sobie rozmawialiśmy zapytał czy zostanę jego żoną.

·         To miłe, po tym co się działo niedawno, że tak się wściekał na wszystko, nie spodziewałam się tego – stwierdziła Olivia.

·         Ja również, było tak beznadziejnie, że myślałam, że to będzie koniec – odpowiedziała Amy – Ale jak widać jemu bardziej zależy niż to pokazywał po sobie.

·         Dokładnie, teraz widać, że bardzo. Bardzo się zmienił.

·         To prawda Olivia. Bardzo, czasem i mnie to zaskakuje, że aż tak. Nawet z Kirą o tym rozmawiałam.

·         Szkoda, że mieszkasz tam i nie widujemy się tak często jakbyśmy chciały – powiedziała Olivia – Ale najważniejsze, że wszystko się układa.

·         To prawda, bardzo rzadko się widujemy, ale chyba nie jest tak źle, co? - zapytała Amy.

·         No niby nie, ale teraz szczególnie fajnie byłoby mieć Cię koło siebie – odpowiedziała Livia.

·         Wiem, ale obiecuje, że będę często przyjeżdżać.

·         To super. 

Amy popatrzyła na przyjaciółkę i uśmiechnęła się do niej. Zawsze mogła na nią liczyć, a Olivia na nią, to była przyjaźń. Bardzo lubiła Kirę, ale Livia była najważniejsza. Spędzili kolejne dwa dni z jej rodziną i było bardzo miło, ale potem musieli wracać do Kolonii.

Paddy został w domu, bo dowiedział się od Angelo, że Johnny jest w studio i to nie sam. Pomógł Amy posprzątać mieszkanie, aż była zdziwiona. Potem kolejnego dnia zrobili wielkie zakupy i dopiero gdzieś po paru dniach pojechali do studia. Wszyscy byli zdziwieni, że Paddy był aż trzy tygodnie na urlopie i tyle wytrzymał. Zrobili przerwę, zamówili pizzę i rozmawiali.

·         Paddy, widzę, że wypoczęty jesteś – zagadał do niego Joey.

·         Tak to prawda. Przydały się te wakacje, z chęcią bym tam wrócił.

·         Ha ha chyba dobrze Wam tam było, co? - zapytał Jimmy.

·         Oj dobrze. Pewnie, że dobrze – odpowiedział z uśmiechem Paddy, który mu zaraz zamarł na buzi, bo do pokoju wszedł John z Joanne.

·         Czy coś się dla nas znajdzie do jedzenia? - zapytał John.

·         Tak, tutaj jest pizza – odparła Patricia i popatrzyła z niepokojem na Paddy'ego.

Amy widząc, że lekko się zdenerwował, podeszła do niego, przytuliła i szepnęła na ucho, że nie warto. Czuła, że po chwili jego mięśnie przestały być tak napięte i się rozluźnił. Przytulił ją do siebie i tak sobie stali, aż w końcu Maite ze śmiechem powiedziała.

·         Trzy tygodnie razem, a Wy nadal tacy stęsknieni?

·         Zawsze – odpowiedział Paddy – Zrozumiesz jak się zakochasz – powiedział śmiejąc się i mrugnął do niej okiem.

·         Zakochałam się – powiedziała cicho Maite.

·         Co? - było słychać kilka głosów rodzeństwa, aż wybuchnęli śmiechem.

·         Maite, mów szybko – powiedziała do niej Meike, dziewczyna Jima.

·         Ma na imię Flo – uśmiechnęła się Maite – I koniec przesłuchania, nic więcej nie powiem – zaśmiała się.

·         Och moja mała siostrzyczka się zakochała – powiedział z uśmiechem Paddy.

·         Oj, cicho Paddy – odpowiedziała mu Maite.

Już dawno tak wszyscy się nie śmiali wszyscy razem. Angelo patrzył na brata i Amy, widział, że te trzy tygodnie razem bardzo im się przydały. To było widać. Paddy był spokojniejszy i jakoś tak inaczej patrzył na Amy, a ona była pewniejsza siebie. Bardzo mu się to podobało. Popatrzył na rodzeństwo i ich partnerów, byli uśmiechnięci, ale mina mu zrzedła jak popatrzył na Joanne. Ona nie zauważyła, że Angelo jej się przygląda. Minę miała taką jakby coś kombinowała i patrzyła z politowaniem na Amy. Nie spodobało mu się to co widzi, pomyślał, że musi ostrzec brata i chyba czas pogadać z Johnem. Popatrzył na niego i zobaczył, że Johnny zobaczył to samo co on. Czyżby w końcu dowiedział się o tym  jaka jest Joanne? Przegadywali się przez chwilę, a Kira zawołała do siebie Amy i siadły sobie z boku i pogrążyły się w rozmowie. Amy opowiadała jej o Irlandii, gdzie byli, co widzieli. Kira nawet nie musiała pytać jak było, bo widziała po niej, że było cudownie. Opowiadała jej spokojnie o wszystkim, jak ktoś się odezwał.

·        Oooo, jaka wielka miłość – prawie z sykiem powiedziała Joanne – No kto by pomyślał, że ‘wielki’ Paddy Kelly zostanie usidlony przez taką jak Ty.

·        Odwal się – powiedziała Amy – To nie Twoja sprawa. Zajmij się swoimi sprawami.

·        Co Ty nie powiesz? I myślisz, że będzie Ci do końca życia wierny? Dobre sobie – zaśmiała się Joanne.

·        Nic Ci do tego, ok? Zajmij się własnym życiem i mężem – powiedziała już zdenerwowana Amy.

·        Co Ty nie powiesz? Będę się zajmować kim chce.

·        No na pewno nie moim Paddy’m – odpowiedziała jej Amy.

·        Założymy się, że jakbym kiwnęła tylko palcem, to bym go miała – powiedziała z uśmiechem Joanne.

·        Jesteś nienormalna – powiedziała jej Kira – Weź się ogarnij dziewczyno.

·        Co Ty nie powiesz? – zaśmiała się Joanne – Twojego bym nie ruszyła, bo jest za gruby.

·        Joanne? – powiedział nagle ostro John – Co Ty kurwa mówisz?

·        Och kochanie nic  - uśmiechnęła się do męża – Tak tu z dziewczynami rozmawiam sobie.

·        Tak? – powiedział z powątpieniem John – Tylko ja słyszałem co mówiłaś. Nie zbliżaj się do moich braci, ani do ich partnerek. Ja nie żartuje Joanne.

W pokoju zrobiła się cisza, bo Johnny powiedział to dość ostro i głośno. Wszyscy patrzyli na ich czwórkę z pytaniem w oczach. Amy z Kirą podeszły do nich i przytuliły się, każda do swojego. Amy powiedziała Paddy’emu, że w domu mu powie. Czuła, że Joanne nie żartowała, że jest niebezpieczna. Paddy może jej nie chciał, ale ona miała ogromną desperację w oczach. Widać było, że jej małżeństwo miało kryzys i chyba John wreszcie się postawił. Nikt już nie miał ochoty być w studio, więc rozjechali się do domów.