Rozdział 28

Któregoś dnia Paddy z Angelo dogrywali coś, miksowali i okazało się, że wszyscy już dawno poszli. Stwierdzili, że skoro i tak są sami to skończą pracę, a jutro zrobią sobie wolne. Napisali sms’y do swoich pań, które już spały. Pracowali do 7 rano, aż zjawili się inni. Paddy nalał sobie kawy i zadzwonił do Amy.

• Dzień dobry kochanie – powiedział cicho – Obudziłem Cię?
• Dzień dobry – uśmiechnęła się – Właśnie czytałam sms’a. Pracowałeś całą noc? Szalony jesteś.
• No wiem, ale byliśmy z Angelo sami i wykonaliśmy kawał dobrej roboty.
• To super. Pewnie jesteś bardzo zmęczony skarbie, co? – zapytała zatroskana.
• Jestem, ale zaraz się położę na godzinkę, no może dwie. A do której masz zajęcia? – zapytał.
• Mam do 12, czemu pytasz?
• Bo może się położę, a Ty byś po mnie przyjechała po swojej pracy. Mówiłaś, że chcesz na zakupy jechać, więc idealnie się składa, co?
• Ok, to tak zrobimy. Połóż się, a ja po 12 przyjadę. Samochód i tak stoi pod domem.
• Idealnie. Pogadam jeszcze z rodzeństwem i położę się – zaśmiał się – Amy, już tęsknię za Tobą.
• Oj Paddy, Paddy. Zobaczymy się za parę godzin.

Rozłączył się i uśmiechnął do siebie. Kiedyś by w życiu nie pomyślał, że będzie tak szczęśliwy, że będzie kochał i będzie aż tak kochany. To wielkie szczęście. Wiadomo, że bywają ciężkie chwile, ale chciał zrobić wszystko by się udało. Wychodząc z kuchni zobaczył Joanne, która coś szukała w torebce. ‘Czemu ona za mną chodzi’ pomyślał, ‘albo mi się zdaje tylko’. Poszedł do rodzeństwa, gdzie omawiali sprawy, zjadł śniadanie i poszedł się położyć. Zaciągnął rolety w oknie, by było ciemno. Ściągnął spodnie i koszulkę, bo było ciepło, został w samych bokserkach. Był bardzo zmęczony, a 24 godziny na nogach zrobiły swoje, zasnął jak dziecko, a do tego mocno, bardzo mocno.

Musiała wyjść na chwilę, a jak wróciła dowiedziała się, że poszedł spać. ‘Idealnie’ pomyślała, opowiadał Angelo jak ruda go budzi, więc wykorzysta tę wiedzę, miała przewagę nad nim. Wiedziała więcej niż powinna, a on nie zdawał sobie z tego sprawy. To będzie słodka zemsta, powinno się udać. John’a nie ma, bo poszedł sobie z Jim’em i dobrze. A zresztą nie zależało jej już na John’ie. Wszystko było pod kontrolą i chciała to zrobić. Kilka razy ją odrzucił i teraz za to zapłaci. Miał pecha, a ona będzie miała zabawę. Sprawdziła cicho, gdzie wszyscy są i po cichu udała się do pokoju, w którym spał. Uchyliła drzwi, słyszała jego spokojny oddech, więc weszła i zamknęła za sobą drzwi. Nawet nie drgnął, spał nadal, podeszła do sofy i spojrzała na niego. Uśmiechnęła się do siebie, nawet nie czuła wyrzutów sumienia, bo chyba dawno już nie miała. Może i była to perfidia z jej strony, ale była ciekawa jaki jest w łóżku, zawsze chciała to wiedzieć. W pokoju było ciemno, ale jak przyzwyczaiła się do mroku to widziała go wyraźnie, leżał na wznak, ‘no doskonale’ pomyślała. Jakby czekał, a dla niej to było jak zaproszenie. Fajnie wyglądał jak spał, tak spokojnie, ciekawie jak zareaguje na nią, pomyślała. Ściągnęła bieliznę i rozpięła bluzkę. Przejechała dłonią po jego klatce piersiowej, nawet nie drgnął. Zrobiła to po raz drugi, trzeci, czwarty, a on cały czas spał bardzo mocno. Nie zareagował na nią wcale, to było dla niej jak policzek. Może by się wycofała, ale właśnie dlatego, zostanie tu i doprowadzi sprawę do końca. Zrobi to, będzie go miała. Był w samych bokserkach i to jej ułatwiło sprawę, włożyła pod nie rękę i dość szybkim ruchem doprowadzała go. Z zadowoleniem patrzyła na niego, ‘hm’ pomyślała ‘udało się jednak’. Zastanawiała się jak go obudzić, ale pomyślała, że sam w końcu dobudzi się, bo inaczej nie jest możliwe. Dotykała go nadal i sama była gotowa, tylko jeszcze prezerwatywa.

Paddy poczuł dotyk na swoim ciele, pomyślał, że Amy go budzi, lubił jak to robiła. To byłe miłe, chociaż tym razem bardziej agresywne niż zwykle, Amy była zawsze delikatna. Ale pobudka, pomyślał i nawet nie otwierał oczu. Było miło, ale inaczej. Otworzył oczy, ale nic nie widział, bo było ciemno w pokoju. ‘Zaraz gdzie ja jestem’ pomyślał, coś mu nie pasowało. Usłyszał dźwięk rozrywanego opakowania i Amy sprawnym ruchem założyła mu prezerwatywę. Chwilę nawet nie myślał, bo skupiał się nad tym, co się działo. Siadła na nim. Budził się, bo i wrażenia zaczęły się inne. Niby było mu dobrze, ale inaczej niż zwykle. ‘Ale zaraz’ doszło coś do niego ‘my nie używamy prezerwatyw’ pomyślał ‘Amy bierze pigułki’.

Amy przyjechała po 12, szukała Paddy’ego, ale dowiedziała się od Joey’a, że on jeszcze śpi. Chwilę stała z nim i rozmawiali, a potem poszli razem do Paddy’ego. Niestety okazało się, że pomylili pokoje i obudzili Angelo. Śmiali się i już we trójkę poszli obudzić kolejnego brata. Usłyszeli huk dobiegający z pokoju Paddy’ego, jakby ktoś uderzył o podłogę i jego krzyk. Stanęli jak wryci. Chcieli tam wejść, ale usłyszeli jak Paddy do kogoś krzyczy.

• Co Ty tu do cholery robisz?
• To moja zemsta – powiedziała pewnie Joanne.
• Pogięło Cię? – nie mógł się powstrzymać od krzyku Paddy - Co to ma być? Dlaczego zakradasz się do pokoju w którym śpię. Dlaczego to zrobiłaś? Odpowiedź do cholery!

Amy stała zszokowana pod tymi drzwiami i patrzyła na Angelo i Joey’a, nic nie rozumiejąc. Chciała tam wejść, ale Joey ją powstrzymał. Podeszli do nich John i Jim z minami, jakby chcieli powiedzieć ‘co tu się dzieje?’

• Jak widzisz - powiedziała już normalnym, pewnym głosem Joanne – To była zemsta. I udało mi się.
• Zemsta? Za co? Nie rozumiem tego co zrobiłaś, jakim prawem się tu zjawiasz i robisz coś takiego. Wiedziałaś, że nigdy bym Cię palcem nie dotknął i dobrałaś się do mnie jak spałem. Naprawdę jesteś nienormalna. Masz to jak w banku, że John się o tym dowie. To było chore!
• Nic mnie John nie interesuje – powiedziała szybko – I tak planowałam odejść, a to było częścią planu.
• Brzydzę się Tobą!
• Trudno, jakoś mnie to nie obchodzi. Jestem ciekawa co powiesz tej swojej rudej, hahaha.
• Jesteś zwykłą dziwką! Idź stąd! Nie mogę na Ciebie patrzeć.

Amy oparła się o ścianę i zsunęła się po niej w dół, Angelo z Joey’em tylko na siebie patrzyli, a John zrobił się blady, ale poznał głos i wiedział kto to. Pomyślał 'dość' i wszedł tam. Paddy stał na środku pokoju, był ubrany, blady, zaspany i wściekły, a Joanne siedziała na kanapie z uśmiechem na twarzy. Paddy popatrzył na niego.

• John... weź ją stąd – powiedział cicho - Zabierz ją, inaczej ją zmorduje.
• Zabieraj się stąd – powiedział ostro John – Usłyszałem już tyle, że wiem, że z nami to koniec.
• Idę, jak już powiedziałam i tak chciałam odejść.

Wyszła z pokoju i zobaczyła, braci męża, a także Amy, niewiele myśląc podeszła do niej i powiedziała.

• I co ruda? Miałam rację, co? - uśmiechnęła się – Zawsze wygrywam, a ta zemsta była słodka.
• Wynoś się stąd idiotko! - krzyknął Angelo i odepchnął ją od Amy, która blada i trzęsąca się siedziała na podłodze - Wy...noś się!

Na co ona się roześmiała i szła w stronę wyjścia, minęła Kirę, która słysząc krzyki szła zobaczyć, co się stało. Joanne uśmiechnęła się z triumfem w jej stronę, a Kira przyspieszyła kroku. Zobaczyła Amy, podbiegła do niej i nawet nie pytała co się stało, tylko usiadła obok niej i objęła ramieniem. Zapanowała cisza i słychać było tylko tłumiony płacz Amy, która przytuliła się do ramienia Kiry.