Rozdział 53

Przeszedł się po mieszkaniu, zobaczył każdy kąt. Bardzo mu się podobało, pamiętał, że Nat z Mike’m go dla Amy szykowali i zrobili kawał dobrej roboty. Myślał o tym, ile go ominęło. Już teraz rozumiał, dlaczego Amy mu nie powiedziała. Naprawdę był w kiepskim stanie psychicznym wtedy i tak naprawdę dopiero po kilku latach wiedział, co chce. Teraz nie będzie mu tak łatwo ją odzyskać, nie ufała mu, pewnie uczucie zbladło po tylu latach, ale miał nadzieję, że uda mu się mimo wszystko. Wiedział, że musi działać spokojnie i racjonalnie, nic na siłę. Wrócą do Galway, a on powinien rozejrzeć się za jakimś domem, a może tu w Dublinie. Przecież tu są również studia nagraniowe, a stąd może jeździć w trasę. Znowu czeka ich rozmowa i to najpóźniej w poniedziałek. Powinni się dogadać nim pójdą do Anette.

Impreza była kameralna, bo jubilat miał małe dziecko i nie chciał jakoś hucznie obchodzić urodzin. Było trochę znajomych, których Paddy pamiętał. Molly, Erin i Iggy biegali, bawili się, ale już wieczorem było widać, że są zmęczeni. Molly przyszła do Amy i przytuliła się. Mike nic do niego nie mówił i to chyba było gorsze. Wolałby dostać w twarz niż ta cisza wobec niego. Rozmawiał z Nat’em i nawet mu podziękował, a on tylko kiwnął głową. Widział, że ta Rianna podoba się Nathan’owi, tańczyli i rozmawiali na osobności. Ale fajnie razem wyglądali, a on lubił Nat’a. Ale, ale…pomyślał, że lepiej powinien się zastanowić jak odzyskać Amy. Jakiś czas później Amy poszła położyć małą, a do niego podszedł Mike.

• Napijemy się? – zapytał Mike, a zaraz zjawił się Nat – O dobrze, że jesteś Nat.
• Mike, pogadamy z Paddy’m jutro – powiedział Nat.
• Tak wiem. Ty, Kelly, jutro męska rozmowa na wiadomy temat, ale teraz mam inne pytanie.
• Dawaj? – odparł zdziwiony Paddy.
• Czy coś wiesz o Colinie? Co tam się stało? Cokolwiek? Słyszałem kiedyś jak Olivia rozmawiała z Amy. Czułem, że coś się stało, ale moja żona nic mi nie powiedziała.
• Oooo dokładnie. Pytałem Riannę, ale ona też pary z ust nie puściła. Ty teraz Paddy jesteś tam na miejscu.
• Jak pomożecie mi mu dowalić, to powiem Wam wszystko, co wiem. Trochę również podsłuchałem jak Ty Mike. Nawet miałem tę nieprzyjemność go poznać osobiście, jeszcze nie wiem, co zrobić, ale Amy z Molly nie powinny chyba tam mieszkać. Ten facet…
• Co on zrobił? – zapytał wkurzony Mike.
• Rzucił się na Amy, ale przede wszystkim pytał moje dziecko czy może być jej ojcem.
• Co?! – zapytał głośno Mike – Co? Chyba zmysły postradał. Mogę być zły na Ciebie, ale Amy zawsze mówiła, że Ty nim jesteś i nikt Cię nie będzie zastępował.
• No wiem, ja tak samo myślę Mike – dopowiedział Paddy – Wczoraj przylazł o 4 rano, pijany. Dobrze, że spałem… w salonie, oczywiście – dodał Paddy.
• No, co za typ, a wydawał się w porządku – dodał Nathan – Gadałeś z nim?
• No tak, powiedziałem mu, aby się trzymał z daleka. Obraził Amy prosto w oczy, a do tego napisał jej w mailu takie słowa, że mam ochotę mu przywalić.
• Ale co? – zapytał Mike.
• Mike, sorry, ale nie mogę Ci powiedzieć i tak już za dużo wiecie, a ona mnie i tak za to, co powiedziałem zabije. Więc sam rozumiesz?
• Niby tak. Musze się iść napić – dodał Mike – Paddy, idziesz?
• Eee no tak – dodał nieco zdziwiony Paddy.

Wiedział, że zdradził sekret Amy. Czuł, że ma u niej przechlapane, ale jej bracia musieli się o tym dowiedzieć. Rozmawiał z nimi o tym, ale nie wyjawił wszystkiego, co wiedział. Pytali go również o inne sprawy, co zamierza, co będzie dalej. Opowiadał o sobie, a oni o swoich wątpliwościach. Lubił ich i był wdzięczny za to, że zajęli się Amy i Molly. Już nie bał się tego, co będzie. Niby mieli z nim porozmawiać następnego dnia, ale odbyli tę rozmowę. Usłyszał słowa prawdy, jak Amy przez niego całymi miesiącami zalewała się łzami. Molly nie miała ojca, a najukochańszy wujek nie zastąpi taty. Mike nadal miał wątpliwości, ale jak stwierdził nie będzie się mieszał. Powiedział, co miał do powiedzenia i na tym koniec. Bo to nie ich sprawa. Paddy nawet nie próbował się tłumaczyć, bo wiedział, że mieli rację. Ogólnie impreza była udana i było bardzo miło. Dziewczyny poszły spać około 2 w nocy, a panowie siedzieli do 4. Poszedł potem do mieszkania Amy. Popatrzył przez chwilę na Molly jak śpi, aż mu się przypomniały słowa piosenki, jego piosenki. Tak, wyglądała jak anioł.

Obudził się koło 10 i leżał przez chwile zastanawiając się gdzie jest. Po chwili sobie przypomniał i był już spokojny. Wokół panowała cisza, chyba był sam. Zadzwonił jego telefon i zobaczył, że to Vera, więc odebrał. Była niezadowolona i wściekła. Nie podobało mu się to, bo nie miała prawa, tak się na niego wkurzać. Nie był jej własnością. Zamyślił się i nie usłyszał jak drzwi się otwierają, po chwili wskoczyła na niego Fiona i zaczęła lizać po twarzy. Krzyknął zaskoczony, by zaraz zacząć się śmiać. Amy stanęła w drzwiach, a on ze śmiechem powiedział.

• Amy! Weź tego potwora ze mnie!
• Fiona, złaź – zaraz powiedziała – Złaź, bo brudna jesteś.
• Fiona! – powiedział nadal ze śmiechem – Wiem, że jeszcze nie brałem prysznica, ale sam się umyję. Złaź potworze.

A pies skory do zabawy uznał, że właśnie to taka świetna zabawa, więc lizała Paddy’ego po twarzy, a on ją głaskał, gdy usłyszał głos Very.

• Gdzie Ty właściwie jesteś? Co to za Amy? Twoja była? – była wściekła i słyszał to, chyba powinien z nią porozmawiać w cztery oczy i skończyć to – Wiedziałam, że jesteś u niej. Co Ty sobie wyobrażasz?!
• Uspokój się – powiedział spokojnie – Przyjadę na dwa dni do Kolonii i porozmawiamy.
• Co? Na dwa dni! Ty chyba sobie żartujesz?! – krzyczała nadal i wywołała tylko jego irytację.
• Nie będę się tłumaczył – zaciął się zirytowany – Jak powiedziałem, będę na dwa dni w Kolonii, to się z Tobą skontaktuje – zobaczył, że Amy wyszła z salonu i zamknęła za sobą drzwi.
• Wiedziałam, że jak do niej pojedziesz, to z łóżka nie wyjdziecie!
• Uspokój się, powiedziałem! Słyszysz? I nie obrażaj jej! Tyle w temacie. Zadzwonię jak będę w Kolonii. Cześć.

Nawet nie dał jej dokończyć. Wyciszył telefon, wstał i poszedł do łazienki. Cholera jasna, pomyślał, co za idiotka. Wiedział, że powinien z nią szybciej zerwać, a nie czekać. Teraz poleci na skargę do Patricii, bo przecież to jej dobra koleżanka. A jego droga siostra przygotuje mu kazanie, jak tylko pojawi się w progu jej domu. Być może zasługiwał na to, ale to jednak on podejmuje decyzje. Teraz najważniejsza była Molly i tylko ona. Muszą się w tej kwestii porozumieć, a on musi je obie chronić. Znalazł Amy w kuchni, pijącą kawę. Nie była zła, bo domyślała się, że kogoś ma, sam to dawał do zrozumienia. Powiedziała, żeby sobie nalał kawę i chyba chciała z nim porozmawiać. Tak, czas na kolejną poważną rozmowę i wiedział, że łatwo nie będzie. Zmieniła się i to bardzo, nie była już tą samą delikatną Amy, która na wszystko się zgadzała. Poznał ją już na tyle. Gdzieś tam czuł, że nadal ‘jego’ Amy, ukrywała się, ale jednak już inna.