Rozdział 8

Wróciła z uczelni, pokręciła się chwilę po mieszkaniu, a potem uczyła się dość długo. Za oknem padał deszcz, a wiatr hulał po dworze. Ktoś zapukał dość mocno do drzwi i domyśliła się, kogo tam zobaczy. Nie pomyliła się. To był Paddy, mokry Paddy.

• Cześć, zmokłem – powiedział z nieszczęśliwą miną.
• Cześć. Ojej, wejdź szybko, musisz się ogrzać, bo się przeziębisz – powiedziała zmartwiona.
• Oooo, proponujesz coś? Ja tam chętnie się ogrzeje od dotyku Twojego ciepłego ciała – powiedział filtrując.
• Paddy! Czy Ty zawsze musisz gadać tak, że mnie na dzień dobry denerwujesz? - odpowiedziała zdenerwowana.
• Kochana, nie denerwuj się, już jestem grzeczny, ale błagam ratuj! - powiedział – Zimno!
• Wchodź do mieszkania i ściągaj te mokre ubrania, dam Ci ręcznik, koc i może znajdę jakieś ciepłe skarpety – opowiedziała szybko i pobiegła do sypialni.

Paddy zziębniętymi rękoma próbował rozpiąć guziki, ale mu nie wychodziło, więc spróbował zdjąć buty. Uff udało się buty, kurtkę, ach, ale ta koszula nie chciała się rozpiąć. Miał całkiem zimne i sztywne palce, nie potrafił sobie poradzić. Przyszła Amy i położyła to co przyniosła na szafkę w przedpokoju, podeszła do niego i zaczęła rozpinać mu guziki, nie patrzyła na jego twarz, skupiła się całkiem na tym co robiła. Dość szybko udało jej się, więc pomogła mu pozbyć się mokrej koszuli, koszulkę również miał mokrą, ale już sam bez jej pomocy ściągnął ją. Amy zabrała mokre części garderoby do łazienki i rozwiesiła.

• Paddy – powiedziała cicho – Spodnie.
• Chętnie – popatrzył na nią ciepło – Chętnie, bo mi zimno.

Widziała, że mu zimno, bo miał dreszcze, więc podeszła do niego i zarzuciła mu na plecy ręcznik, by mógł się ogrzać. Denerwował się, bo nie mógł odpiąć guzika od dżinsów, w końcu się poddał i powiedział.

• Pomożesz mi? - popatrzył tak na nią, że aż ugięły jej się nogi.
• Pomogę – westchnęła podchodząc do niego i szybko rozpinając mu spodnie – Teraz radź sobie sam, byle szybko. Zrobię Ci herbatę, a Ty wskakuj pod koc.
• Dobrze, nawet nie będę dyskutował. Jest mi zimno – powiedział – Amy …. nie przywitałaś się, nie pocałowałaś mnie, a tak od razu mnie rozbierasz? – powiedział uśmiechając się, ale widziała, że jej dotyk zrobił na nim wrażenie, bardziej niż chciał się do tego przyznać.

Chciała to sprawdzić, na ile Paddy udaje, a na ile jest tak spokojny na jakiego pozuje. Podeszła do niego, przytuliła się i pocałowała go mocno. Szybko zareagował i oddał jej bardzo namiętnie. Czuła, że jego bokserki 'urosły', że jemu niewiele trzeba, aby skończyli w łóżku, na podłodze czy gdziekolwiek indziej. Oczy miał zamglone i oddychał bardzo szybko. Amy co prawda też, ale panowała nad sobą, nie chciała, aby to się tak skończyło, więc oparła swoje dłonie na jego torsie i lekko popchnęła. Zareagował, ale minęła dość długa chwila. Trzymała go na dystans, opierając swoje dłonie na jego torsie, chciał co prawda wrócić do przerwanego pocałunku, ale obróciła twarz. Przytulił się do niej i tak stali przez chwilę. Amy dość szybko wrócił normalny oddech, ale Paddy potrzebował więcej czasu, więc siadł na kanapie i przykrył się kocem, bo jednak na sobie miał tylko bokserki. Poszła zrobić mu herbatę i zapytała czy jest głodny. Tak na nią popatrzył, że zrozumiała, że jednak coś innego by wolał, a nie jedzenie. Zostawiała go i wróciła do kuchni. Gdy wróciła po 15 minutach był już spokojniejszy.

• Amy – powiedział cichym głosem – Dlaczego to przerwałaś? Było tak miło, tak przyjemnie. Nie chcesz iść ze mną do łóżka?
• Patrick! Nie znam Cię na tyle, nie ufam Ci – powiedziała szybko – Jeśli chcesz tylko seksu, to ... to ubierz się i wyjdź!
• Nie kochanie, nigdzie się nie wybieram – widziała, że wrócił już do swojej aroganckiej miny i sposobu bycia – Poczekam, ale prędzej czy później oboje tam wylądujemy. Ja tego chcę, Ty tego chcesz i będzie miło.
• Jednak jesteś dupkiem! - powiedziała podniesionym tonem – Wkurzasz mnie i to bardzo.
• Kochanie, nie bądź nerwowa. Znam sposób na opanowanie nerwów – powiedział to takim tonem, że rzuciła w niego poduszkę – Och, widzę, że jednak Ci potrzeba odstresowania. Mam pomysł.
• Odczep się, mam gdzieś Twoje pomysły – odpowiedziała zirytowana.
• Ojojoj, nie wiem co miałaś na myśli, ale ja chciałem pooglądać jakiś film – powiedział z uśmiechem – To co? Zobaczymy jakiś?
• Dobrze, a potem pójdziesz do domu. Ok? - zapytała.
• Tak oczywiście, moje rzeczy pewnie już wyschną do tego czasu – powiedział.

Szybko znaleźli jakiś film w TV, a w międzyczasie Amy przyniosła bluzę, a że była za duża na nią, ale na Paddy'ego pasowała. Zrobiła popcorn i gdy wróciła do salonu, on już czekał na nią z pilotem w ręku. Siadła obok niego, ale po jakimś czasie przyciągnął ją do siebie i objął ramieniem. Siedzieli tak oglądając. Było jej bardzo przyjemnie w jego ramionach, więc ułożyła się wygodnie. Po dwóch godzinach patrzenia w telewizor, gdy film się skończył, popatrzyła na Paddy'ego, a on spał. Próbowała go obudzić, ale nie udało się, więc dała spokój. Zgasiła lampkę i poszła do siebie. Zasnęła dość szybko, chociaż pamiętała, kto śpi w drugim pokoju. Obudziła się w nocy, było jej gorąco i ktoś przytulał się do jej pleców, nóg, do niej całej. Jego ręka była na jej brzuchu. Ogólnie przytulał się do niej tak, jakby już nie raz spali w tym samym łóżku. Nie wiedziała czy ma się denerwować na niego czy nie. Podniosła delikatnie dłoń i przejechała po jego ramieniu. Nie musiała długo czekać na jego reakcję, aż drgnął cały, a pewną część jego ciała poczuła na swoim udzie. Wtedy jego ręka przesunęła się w górę i zatrzymała na piersi. Położyła swoją na jego i zdjęła jego dłoń, ale nie na długo, bo z powrotem położył na jej brzuchu. Delikatnie chciała się odsunąć od niego i wstać, ale przytrzymał ją i powiedział „nie”. Po chwili spróbowała jeszcze raz uwolnić się od niego, ale znowu jej się nie udało. Otworzył oczy i poczuła buziaka w policzek. Po czym przytulił się mocniej i powiedział 'dobranoc'. Tak ją zszokował, że dała za wygraną. Zasnęła.