Rozdział 12

Minął kolejny tydzień i kolejny, po drodze były święta, prawie rodzinne. Brakowało Johna, który był nadal obrażony na Paddy'ego. Co Angelo skwitował jednym słowem 'trudno'. Paddy dzwonił do Amy i dowiedział się, że będzie w Kolonii w styczniu, tak samo jak i on, więc nie mógł się doczekać spotkania z nią. A Amy w tym czasie dużo myślała o nim i choć się bała, o swoje serce, to jednak dała mu szansę pokazania się w innym świetle.

Ostatni koncert miał być dzień przed sylwestrem, ale Paddy nie miał ochoty nawet wyjść na scenę. Długo mu zajęło szykowanie się, stał już do wyjścia, słyszał publiczność skandującą 'kelly', a potem wszystkie imiona, ale nie miał ochoty, uśmiechnął się jak poczuł wibracje telefonu, a na ekranie pojawił się napis 'Amy'. Odebrał.

• Tak słucham - powiedział cicho.
• Cześć - powiedziała równie cicho Amy - Chyba nie za bardzo możesz rozmawiać, słyszę, że chyba masz koncert.
• Właśnie miałem wychodzić na scenę, haha, a te hałasy to fanki, bo reszta wyszła, a ja nie - zaśmiał się Paddy - Super, że dzwonisz, zaskoczyłaś mnie. Nie miałem nastroju, ale teraz to mogę tam iść.
• To do czegoś się mój telefon przydał - uśmiechnęła się - To nie przeszkadzam, idź tam i powodzenia.
• Teraz to będzie dobrze - chwilę był cicho - Amy... myślisz chociaż o mnie?
• Jak bym nie myślała, to teraz bym nie dzwoniła do Ciebie - uśmiechnęła się do telefonu, a Paddy pomyślał, że jest dobrze - Leć na ta scenę, bo się tam zakrzyczą.
• A może chcesz trochę posłuchać koncertu? - zapytał - Nie ma Cię tu, ale możesz być w telefonie, chcesz?
• Chcę - odpowiedziała zadowolona, że jej to zaproponował.
• Zablokuje telefon i będziesz siedzieć u mnie w tylnej kieszeni spodni. Baw się dobrze, a wyłączysz się kiedy będziesz chciała - zaśmiał się - To na razie. Idę, bo mnie zabiją.

Zablokował telefon, który powędrował do tylnej kieszeni spodni i z uśmiechem wyszedł. Amy usłyszała wrzask fanek, miała ochotę się roześmiać, ale bała się, że będzie to dziwnie wyglądało jak spodnie Paddy'ego zaczną się śmiać. Ręką pomachała Olivii, pokazała na migi, żeby była cicho i chyba przez z godzinę słuchały koncertu. Bardzo jej się podobało, nawet w taki sposób uczestniczenia w nim. Kilkadziesiąt razy przez ten czas usłyszała jak krzyczą 'Paddy', ale to było normalne, to był koncert. Jak potem Livia jej powiedziała, że przecież inne imiona również krzyczały, więc to normalne. Bawiła się świetnie, chociaż nie znała piosenek, to z chęcią słuchała. Po iluś tam piosenkach Paddy przywitał się z publicznością i coś musiał zrobić, bo kogoś usłyszała, że telefon mu wypadł, na co Paddy się roześmiał. Potem już 'spokojnie' słuchała koncertu i poznała całkiem innego Paddy'ego, było słychać, że jest dla fanek ważny, czasem słyszała piski i krzyki, potem rozmawiała z Olivią i stwierdziły, że musiał podchodzić blisko nich, bo wtedy były głośniejsze. Rozmawiała z przyjaciółką o tym, było jej miło, że Paddy zaproponował jej 'bycie' na tym koncercie, bo przecież mógł się pożegnać, albo wcale nie odbierać tego telefonu, jeśli właśnie wychodził na scenę, ale jednak zrobił to. Rozmawiał z nią inaczej niż zwykle, nie był ani arogancki, ani bezczelny, wręcz przeciwnie był miły, a tego się nie spodziewała.

Paddy w przerwie spojrzał na telefon, Amy już nie było, ale zobaczył, że godzinę była z nim. Uśmiechał się do tego telefonu jak głupi.

• Co się tak szczerzysz? - zapytał Angelo.
• Miałem Amy w spodniach – szybko powiedział Paddy, jak wypowiedział te słowa, to wybuchnął nie pohamowanym śmiechem, a brat razem z nim – To znaczy...
• Gdzie miałeś Amy, w spodniach? - zapytał jak przestał się śmiać.
• Zadzwoniła do mnie i zaproponowałem, aby posłuchała koncertu – Paddy bawił się swoim telefonem, po czym spojrzał na brata– Więc była u mnie w tylnej kieszeni spodni, właśnie sprawdzałem jak długo, wyobraź sobie, że godzinę.
• To fajnie, potem koniecznie spytaj, jak się jej podobała perkusja – Angelo zaśmiał się, ale po chwili był już poważny – Paddy, ale Ty dzisiaj grzecznie po koncercie idziesz do hotelu.
• A co, boisz się o moją cnotę? - zapytał – Za późno, ale tak, idę do hotelu. Angelo tamta sytuacja z tymi dwoma, to ostatnia taka sytuacja. Alkohol, panienki to było głupie, a ja przez ostatnie dni dużo myślałem i chcę dać sobie i Amy szansę.
• To mądry wybór – pochwalił go brat – To co idziemy?
• Tak, bo przerwa się kończy – spojrzał na telefon, a on był połączony telefonicznie z Amy – Hallo? Amy? Jesteś tam? - pytał – Amy? - ale ktoś po drugiej stronie wyłączył połączenie – Cholera, chyba ponownie wybrałem do niej numer i nas słyszała.
• Ups – powiedział Angelo – Przykro mi stary. Musimy iść na scenę.

Paddy nic nie powiedział, tylko poszedł za Angelo, jeśli Amy słyszała tę rozmowę, to wiedział, że nie da się tego wytłumaczyć logicznie, a on ma marne szanse.