Rozdział 11

Uśmiechała się do niego tak, że miał ochotę wstać i wyjść, a właściwie uciec. Nie rozumiał Joanne, po co ona tak się zachowuje, po co to robi? A do tego jej bezpośredni tekst powalił go na łopatki.

• Paddy, nie widziałam, abyś się z kimś widywał, nie przeleciałeś nikogo od tygodnia, dwóch. Może chcesz?
• Nie bądź wulgarna. Nie mam i nigdy nie miałem na Ciebie ochoty, więc spadaj. Weź się zastanów do kogo Ty to mówisz, masz męża nie zauważyłaś? - powiedział wkurzonym głosem.
• Bez przesady, Johnny o niczym nie będzie wiedział - powiedziała ironicznym głosem.
• Nie interesuje mnie to czy będzie wiedział czy nie. Odwal się ode mnie raz na zawsze! - krzyknął.
• Nie chcesz? - zapytała cicho – To będziesz miał zaraz piekło i zobaczymy komu uwierzy – zaśmiała się złośliwie – Aaaa zostaw mnie! - wrzasnęła nagle, na co Paddy zdecydował się wyjść z pokoju.
• Nienormalna jesteś? - zapytał.
• Johnny! - krzyknęła, a on się zaraz zjawił.
• Co się tu dzieje? - zapytał.
• Twój brat ... on chciał ze mną... no... eee... zaciągnąć mnie do łóżka – i jak John nie widział, popatrzyła na Paddy'ego z uśmiechem.
• Cholera jasna! Paddy! - krzyczał John - Czy Ty musisz nawet moją żonę podrywać? - Paddy z wrażenia, aż usta otworzył.
• Johnny, ja jej nie podrywałem - powiedział oburzony - To ona mnie cały czas nagabuje, to ja mam dość tego, co się dzieje od dwóch lat.
• Nie kłam. Znam moją Joanne i wiem, że ona by tak nie zrobiła. A Ty co? Codziennie, no może, co dwa dni inna, lecisz na wszystko, co się rusza.
• Do cholery John! To nie jest tak, a Tobie nie będę się teraz spowiadał z panienek, które miałem. To co mówisz jest nieprawdą, jeśli chodzi o Joan! Nigdy nic od niej nie chciałem, wręcz przeciwnie unikam jej od lat - powiedział wściekły Paddy.
• I tak Ci nie wierzę, jak już mówiłem znam Ciebie i to mi wystarcza - powiedział twardo John.

Tu Paddy nie wytrzymał, przeklął dość głośno i siarczyście, ominął go i wychodząc z pokoju trzasnął drzwiami.

Szedł przed siebie w duchu wkurzając się na brata. Jak on mógł tak pomyśleć, że jego własny brat, by tak mógł zrobić. Stwierdził, że musi się napić, koniecznie. Dość szybko znalazł jakiś bar, choć nie znał miasta w którym był. Wiele nie trzeba mu było, zmęczenie dało znać o sobie bo wypił przecież niewiele, tylko cztery drinki. Chciał się tylko napić i wrócić do hotelu, a skończyło się to na tym, że koło niego znalazły się jakieś dziewczyny i jak się okazało fanki. Rozmawiał z nimi, śmiał się, pozwalał sobie na więcej niż powinien, a one wcale nie były mu dłużne. Skończyło się na tym, że wylądował z nimi w ich hotelu. Nie planował tego, nawet tego jakoś specjalnie nie potrzebował, ale słowa Johna ciągle tkwiły mu w uszach, więc zachował się tak, jak brat przypuszczał. To było jakieś wariactwo, jeszcze nigdy tak nie zaszalał, żeby z dwiema dziewczynami tej samej nocy uprawiać seks. Obudził się po paru godzinach i wtedy doszło do niego, co się stało, bolała go głowa i miał kaca. Spojrzał na swoje towarzyszki nocy i aż oczy otworzył ze zdumienia jak pomyślał o swoim zachowaniu. Ubrał się szybko i cicho stamtąd wyszedł. Szedł w mroźną noc, śnieg padał i było zimno, ale nic nie czuł, bo pomyślał o Amy i o tym co zrobił. Zachował się dokładnie jak powiedział John. Nawet nie chciało mu się myśleć już o tym wszystkim. Jechała taksówka, więc ją zatrzymał. Pojechał do własnego hotelu i poszedł do pokoju, który zajmował z Angelo. Brat nie spał, był zdenerwowany, bo dowiedział się co zaszło, a Paddy nie zabrał telefonu, więc nawet nie mógł się z nim skontaktować. Chciał rozmawiać, ale widząc minę starszego brata, stwierdził, że pogadają rano, bo była już 3 rano. Zasnął.

Obudził się około 11, Angelo nie było w pokoju, ale zostawił mu tabletki, wodę mineralną oraz kartkę z informacją, że są na śniadaniu. Prawie duszkiem wypił półtoralitrową wodę i łyknął dwie tabletki. Poszedł pod prysznic, bo czuł, że niezbyt ładnie pachnie. Poczuł się lepiej, ale tylko fizycznie, po raz pierwszy od dawna czuł się źle psychicznie. Jak mógł coś takiego zrobić Amy, ona nie wie, ale on tak. Nie wiedział, co o tym myśleć, czuł wyrzuty sumienia. Zszedł na śniadanie, wszyscy jedli, śmiali się, a on nie miał ochoty, siadł sobie przy innym stoliku, zamówił kawę i coś lekkiego do jedzenia, czuł, że patrzą na niego. Napisał sms'a do Amy, bo o dziwo, mimo wyrzutów sumienia, miał ogromną potrzebę napisania do niej, poczucia, że ona gdzieś tam jest i odpisze na sms'a. Wiedział, że to co zrobił i to z fankami, które mogą się tym chwalić, było tak głupie, że sam miał ochotę walnąć się w głowę. Do tego jeszcze wróciły do niego słowa starszego brata, który oskarżał go o podrywanie jego żony. To zabolało go bardzo. Nie mógł sobie poradzić z tą całą sytuacją, ale chociaż Amy go nie zawiodła i odpisała, że szykuje się do świąt, odpoczęła i miała nadzieję, że on również. Zastanawiał się jak ma przeżyć ten koncert i kolejne, nie miał wcale na nie ochoty, za to chciał ją zobaczyć, przytulić się. Zdawał sobie sprawę, że ona była inna niż wszystkie jego 'koleżanki', a na pewno inna niż te z wczorajszego wieczoru. Co go podkusiło? Sam siebie pytał i nie znalazł odpowiedzi na to pytanie. Z jednej strony stara się o Amy, a z drugiej idzie do łózka z jakimiś dziewczynami. Im dłużej o tym myślał, tym bardziej było mu głupio. Wiedział, że zachował się jak idiota, ale pocieszył się, że Amy o tym nie wie i całe szczęście. Angelo przyszedł do niego i siadł naprzeciwko.

• Co się dzieje? - zapytał cicho - Czy pogadamy potem?
• Nie tu Angelo - odpowiedział cicho - Zaczęło się od John'a, a potem nie dość, że się upiłem, to dodatkowo zrobiłem coś głupiego, ale to potem.

Posiedzieli jeszcze chwilę, a potem poszli do pokoju. Na miejscu Paddy chodził po nim, a potem powiedział.

• Słyszałeś, co John wczoraj powiedział? Kira miała rację, że jak dojdzie do konfrontacji, to i tak będzie na mnie. A Ty znasz prawdę... - skończył już cicho.
• Paddy wiem, ale nic do niego nie dociera. I na razie trzymaj się z daleka od niego, oni sobie dzisiaj jadą - dodał zdenerwowanym głosem Angelo - Próbowałem tłumaczyć, Joey również, ale do John'a nic, ale to nic, nie dociera. Teraz jest wściekły na Ciebie, dlatego ją stąd zabiera.
• I dobrze, bo chętnie bym jej walnął za jej zachowanie - powiedział zdenerwowany - Bardzo mnie zdenerwował, aż się upiłem.
• No zauważyłem, ale jesteś już duży, więc wiedziałeś co robisz - powiedział ironicznie - I pewnie nie tylko był alkohol, co?
• Nie, nie tylko - Paddy, aż spuścił nie tylko z tonu, ale i głowę - Angelo, zdenerwowałem się, upiłem, no i byłem z kimś...
• Twoja sprawa, ale po co Ci to, ostatnio mówiłeś o Amy. To już nieaktualne? - zapytał spokojnie - Wydawało mi się, że to poważne.
• Nie wiem Angelo czy poważne. Ja nic nie wiem. Ona... ona mnie nie chce znać, ale ja i tak do niej pisze - powiedział już cicho.
• Rozmawia z Tobą, pisze, cokolwiek? - zapytał.
• No tak – odpowiedział mu Paddy z uśmiechem - No w sumie cały czas ze mną pisze.
• To chyba o czymś świadczy, tak?- tłumaczył spokojnie Angelo - Pomyśl Paddy czy nie chciałbyś, być z kimś, a nie ciągle jakieś panienki, nocne wyprawy. Chociaż wiesz z kim sypiasz? No, bo wątpię w to, przemyśl czy nie warto zainwestować swój czas, swoje emocje, już nie wspomnę o miłości, ale to wszystko powinno być dla jednej, a nie całego stadionu kobiet.
• Angelo, nie wiem – powiedział ściszonym głosem, bo go głowa bolała – Sam jestem zdziwiony swoim zachowaniem, bo wczoraj stanowczo przegiąłem.
• Coś Ty zrobił? - zapytał zdenerwowany i przestraszony Angelo.
• Aż nie wiem czy się przyznać – Angelo zobaczył, że jemu jest głupio – No wiesz, dwie panienki, ja, no rozumiesz.
• Co? Z dwoma na raz? - Angelo roześmiał się, ale to był raczej ironiczny śmiech, niż radosny – Człowieku opanuj się!
• Cicho Angelo, błagam – Paddy, aż złapał się za głowę – Wiem, wiem. Sam jestem zaskoczony. Nie wiem co myślę, co czuję. Z jednej strony myślę o Amy, ale się boje...
• Głupi jesteś, ale jesteś moim bratem i chcę pomóc – powiedział i uznał, że nareszcie Paddy trochę zaczyna myśleć – Weź się ogarnij. Może daj sobie czas, nie wszystko naraz, ale pomyśl nad tym czy nie warto. Tylko człowieku nie pchaj się od razu do jej łóżka, bo może Ci nie wyjść.
• Tak właśnie zrobiłem, chciałem spać koło niej, a rano zamiast poczekać z czymś więcej, to pocałowałem ją – spojrzał na sceptyczną minę Angelo – No dobra chciałem coś więcej, ale ona nie, potem powiedziała 'do widzenia'.
• Oj Paddy, aleś Ty głupi, ale będą z Ciebie ludzie, tylko się ogarnij – zaśmiał się Angelo – Może jeszcze pośpij, bo wieczorem koncert, potem święta, koncerty i sylwester.

Był wdzięczny bratu, że go wysłuchał, nie gadał więcej niż trzeba było, on sam już wiedział co poszło nie tak, ale nie chciał się do niczego przyznawać.