Rozdział 14

Zaskoczył ją, ale pozytywnie, miała nadzieję, że nie wyjdzie od niej i nie pojedzie do jakiś swoich 'koleżanek'. Chyba, by tego nie zniosła. Już teraz nie, czuła, że właśnie teraz zaczyna się nowy etap w ich znajomości. Wcześniej bywało różnie, nie miała pewności czy chce dać mu szansę, ale teraz wiedziała i dlatego bała się takiej sytuacji. Cieszyła się z tego czasu spędzonego z nim, to nie był stracony czas. Mimo wszystko potrafił się opanować i zachować tak jak się zachował. Nie mogła spać przez te pocałunki z nim, wiedziała, że jakby nie przerwał w tym momencie, to posunęliby się dalej, bo tym razem i ona miała ochotę na całowanie czy przytulanie. Cieszyła się, że go jutro zobaczy oraz tym, że w końcu poznają się w takich zwykłych sytuacjach jak zakupy.

Stał chwilę przy samochodzie, głęboko oddychając, czekając aż mu oddech wróci do normy. Był zdziwiony, że się potrafił opanować. Mimo tego, że teraz miał ochotę być z nią, całować, przytulać i kochać się, wiedział, że to za wcześnie. Nie protestowała, ale w każdej chwili mogła powiedzieć 'nie', a to byłby dla niego już duży problem, a w tej chwili da sobie radę. Pojechał do domu i poszedł pod prysznic. Zimny. Pomyślał, że brat ma rację lepiej wiedzieć z kim się sypia, a nie z kim popadnie. Skoro zdecydował się, to dotrzyma złożonej samemu sobie obietnicy. Rano pijąc kawę przyszedł mu do głowy pomysł, miał parę godzin, aby to załatwić, to co powinien. Nawet nie zjadł śniadania, kawę zostawił nie dopitą, szybko się przygotował do wyjścia i pojechał. Angelo miał rację, to jest ważne, a on nie wiedział, nie znał tych dziewczyn, co prawda używał prezerwatyw, ale... no właśnie. Czas dorosnąć i wziąć sprawy w swoje ręce, pomyślał i dlatego załatwił tą sprawę dziś. Co prawda na wyniki będzie trzeba poczekać, ale to był jakiś krok w przód. Myślał nad tym wszystkim czy powiedzieć jej o tym co robił, jak był na koncertach czy nie, ale bał się, bał, że nie będzie chciała z nim rozmawiać. Chciał się zmienić, chciał spróbować być z nią, w jakiś sposób go cholernie ciągnęło do niej i dlatego tak się starał. Pod jej uczelnią był wcześniej i jeszcze przez telefon załatwiał sprawy związane z nowym managerem. Sven był wcześniej fanem, ale teraz miał mu pomóc. Paddy od jakiegoś czasu myślał o solowej płycie i chyba do niej powoli dojrzewał. Oczywiście, że Kelly Family nadal istniało i miało się dobrze, ale on potrzebował stworzyć coś swojego i niepowtarzalnego. Wszystko powoli się klarowało i to było mu potrzebne, znaleźć swoją drogę w życiu, poznać inne życie, niż to co znał. Miał już dość panienek na jedną noc, picia na umór, budzenia się w dziwnych sytuacjach i miejscach. Rozmawiał ze Svenem i zobaczył z daleka Amy, chciał pomachać, ale go zauważyła i szła już w stronę auta.

Wyszła z uczelni i zobaczyła samochód Paddy'ego, wsiadła, a on rozmawiał przez telefon bardzo poważnym głosem. Usiadła obok niego, a Paddy dotknął ją w rękę, po czym splótł swoją dłoń z jej dłonią. Jak skończył rozmawiać pocałował ją lekko w usta. Po przywitaniu pojechali do sklepu, tam Amy miała z niego ubaw, bo pchał koszyk, pakował ciężkie rzeczy do niego, czasem jak coś pytała odpowiadał, mówił co lubi, ale najczęściej woził koszyk, a ona wybierała produkty. Ale i tak była mu wdzięczna za to, że pojechał z nią po te zakupy. Mogła kupić wszystko co potrzebowała i będzie miała na trochę. Jednak samochód i facet do pomocy był potrzebny. Uśmiechała się do niego i obiecała obiad. Ucieszył się, bo już był głodny, nawet nie zjadł śniadania. Już w domu po przeniesieniu wszystkiego z auta do kuchni poukładaniu wszystkiego na półki zabrała się za obiecany obiad, a Paddy stwierdził, że popracuje trochę i poszedł do salonu i coś tam sobie pisał, skreślał i nucił. Pomyślał, że nigdy tak nie było żeby siedział u dziewczyny pisał piosenkę, a ona gotuje obiad. To mu się podobało, ale nie wiedział czy będzie tak umiał zawsze. Na razie chciał z całych sił, spróbować dla siebie, dla niej, dla nich. Podobała mu się, słyszał jak tam kręci się, czuł miłe zapachy i był coraz bardziej głodny.

• Amy, ja śniadania nie jadłem, a tu takie zapachy – poskarżył się.
• Nie? - zapytała zdziwiona – To już zaraz coś dostaniesz, zupa prawie gotowa.

Przyszedł do kuchni, wyciągnął talerze, łyżki, więc powiedziała mu gdzie jest chochelka i nalał sobie zupę, a ona patrzyła jak je, śmiać jej się chciało, bo mógł już dawno powiedzieć, że jest głodny, coś by dostał już dawno.

Siedzieli przy obiedzie, Paddy jadł, opowiadał jej coś, więc się śmiali z tych jego opowieści. Potem pozmywał naczynia, myśląc jednocześnie, że sam siebie zadziwia, ale podobało mu się to wszystko, co się działo tu i teraz. Kuchnia była posprzątana, deser miał być później, bo za dużo zjadł na obiad, siadł sobie na kanapie, zapraszając Amy, koło siebie. Trochę się obawiała, ale usiadła obok, a on ją objął i przysunął do siebie. Siedzieli przytuleni, a on od czasu do czasu całował ją delikatnie, a to bawił się jej włosami, a to przejeżdżał palcami po jej ramieniu. W końcu przemogła się i z własnej woli przytuliła się do niego. Pocałował ją delikatnie, a po chwili już namiętnie. Oddawała mu pocałunki i tuliła się do niego. Trzymała dłoń w jego włosach, a drugą miała opartą na jego torsie. Nie pozostawał jej dłużny i włożył jej rękę pod bluzkę, a tam bawił się, kręcąc szlaczki na plecach. Całowali się coraz bardziej i mocniej, przytulali się do siebie. Ułożył ją w swoich ramionach wygodnie. Całował jak szalony jej twarz, potem szyję, a Amy robiła szlaczki na jego plecach. Nie chciał tego skończyć, tak bardzo chciał z nią być, właśnie teraz, właśnie tutaj. Amy czuła się wspaniale w jego ramionach, dotykał ją delikatnie, jakby się bał zrobić dalszy krok. Czuła, że to nie teraz, nie powinno się tak to skończyć, przerwała dotykanie jego pleców, nawet lekko się odsunęła i wtedy zadzwonił skype. Paddy powiedział 'odbierz'. Zabrała laptopa kawałek dalej od niego i odebrała, to był Mike.

• Hej siostra, już któryś raz próbuje się do Ciebie dodzwonić, a Ty nie odbierasz – powiedział uśmiechając się.
• Byłam na zakupach, mam zapasy na długi czas – uśmiechnęła się do brata.
• Jak Ty przytargałaś te wszystkie ciężkie rzeczy? - zapytał zmartwiony.
• Paddy mi pomógł – uśmiechnęła się znowu – Zresztą nadal tu jest, więc się streszczaj.
• Eee – zaciął się Mike – Nic teraz nie powiem, ale muszę z Tobą porozmawiać.
• Jak chcesz. To pogadamy jutro, ok? - zapytała.
• Tak jutro - powiedział, ale zaraz dodał – Do widzenia Amy i Ty również Paddy.
• Do widzenia – odpowiedział, mając nadzieję, że głos miał już normalny, a nie jak po maratonie.

Wyłączyła skype'a i laptopa na wszelki wypadek. Położyła się koło Paddy'ego i przytuliła. Objął ją mocno, ale nie próbował nic więcej.

• Paddy – powiedziała cicho do jego szyi, nawet nie podnosiła głowy – Nie tym razem, ok?
• Wiem – powiedział, przytulając ją mocno – Samo wyszło, a ja tego nie planowałem. Chociaż bardzo mi się podobało. Bardzo. A Tobie?
• Nie powiem, że nie, bo to byłoby kłamstwo – powiedziała cicho – Ale za szybko wszystko się dzieje, daj mi czas.
• Wiem, już to wiem – powiedział, całując ją w głowę – Pójdę już.
• Dobrze.
• Amy, powinienem Ci coś powiedzieć, ale szczerze mówiąc, mam teraz papkę zamiast mózgu – aż westchnął – I obawiam się, że ta rozmowa by mnie przerosła, więc lepiej nie zaczynać.
• Następnym razem, najpierw pogadamy, a potem ewentualnie będziemy się całować – odpowiedziała szybko.
• O super plan. Chcesz jutro jechać ze mną do studia? - zapytał.
• Nie mogę jutro, mam cały dzień zajęcia – powiedziała – Innym razem.
• Szkoda, bo pojutrze wyjeżdżam w weekend mam koncerty, ale w poniedziałek będę, mogę przyjechać? - zapytał, ale po chwili dodał – Nie wiem po co pytam, przyjadę.
• Paddy – zaśmiała się zdziwiona – A może ja nie będę miała czasu dla Ciebie w przyszłym tygodniu.
• Nie bądź taka – powiedział i pocałował ją w szyję – Będę najpóźniej we wtorek, może byśmy gdzieś poszli?
• We wtorek? - zdziwiła się – Paddy ja mam zajęcia w środę.
• Przecież nie musisz iść – powiedział całkiem poważnie – O, albo mam pomysł – popatrzył na nią takim wzrokiem, że aż jej się gorąco zrobiło – Zostanę na noc.
• Nie Paddy – odpowiedziała od razu.
• A może jednak? - przekomarzał się.
• Nie i to moje ostatnie słowo – powiedziała.
• No dobrze, nie denerwuj się. Chodź wstajemy, odprowadź mnie do drzwi i ładnie pożegnaj.
• Paddy, ja z Tobą zwariuje – zaśmiała się – Zmieniasz swoje zdanie szybciej niż...
• E nie, teraz próbowałem, coś dla siebie wydębić u Ciebie – pocałował ją w usta – Muszę próbować, nie?
• Oj Paddy, Paddy.
• Idę, zadzwonię – ja obiecuję? aż się zdziwił – No zadzwonię, bo na pewno będziesz tęsknić za mną.
• A Ty nie? - zapytała z uśmiechem.
• No pewnie trochę tak – pomyślał, że teraz może mu się udać, coś dla siebie uzyskać – Dostanę buzi?
• Nie – odpowiedziała szybko – Już dostałeś buziaków za cały tydzień i musi wystarczyć – zaśmiała się widząc jego zdziwioną minę – Dobranoc.
• Takiego malutkiego chociaż – negocjował.
• Eee może być w policzek? - kontynuowała.
• No dobrze – odparł zdziwiony – Tym razem niech będzie.

Podeszła do niego i pocałowała go w policzek i odsunęła się, a Paddy pierwszy raz od kiedy go poznała poddał się i wyszedł. Była zdziwiona, ale cieszyła się, że jednak coś się zmieniło w jego zachowaniu.

Uśmiechnął się już w samochodzie, wiedział i widział to, że nie dość, że ją zaskoczył, to spodobało jej się jego zachowanie. Już będąc w domu napisał sms'a życząc jej kolorowych snów.