Rozdział 4

Pojechał do Angelo i Kiry. Miał nadzieję, że brat zrozumie sytuację i razem coś wymyślą. Wiedział, że Angelo nie lubi wtrącać się do spraw innych, ale Paddy był w to zamieszany, przez nią. Nie lubił żony starszego brata, nie lubił w jaki sposób na niego patrzyła i co do niego mówiła. Pierwszy raz od dawna powiedział komuś o tym, co się dzieje i co wie, a Angelo go nie zawiódł. Co prawda był w lekkim szoku, ale rozumiał postawę Paddy'ego w stosunku do Joanne. Nie miał co prawda pomysłu, ale zawsze już mu było lepiej, jak nie tylko on o wszystkim wiedział. Zaskoczyła go Kira, która zapytała go czemu akurat dzisiaj chciał o tym porozmawiać, wyjaśnić swoje zachowanie i na koniec zapytała.

• Paddy czy tu chodzi o to, że poznałeś kogoś? - zapytała domyślnie – Chcesz wszystko poukładać.
• Kira, a skąd wiesz? - zapytał Angelo.
• Angelo, ja go znam tak samo długo jak Ciebie, więc widzę coś czego pewnie i Paddy jeszcze nie wie. Dawno nie przyjeżdżałeś tak po prostu do nas pogadać o ważnych sprawach, zawsze się wygłupiałeś i błahe sprawy były dla Ciebie ważniejsze – powiedziała Kira do panów.
• Masz rację Kira, ale tu nie chodzi tylko o Amy. Mam już dość tej całej sytuacji jaką stworzyła Joanne – odpowiedział jej Paddy.
• Kira, ona ma na imię Amy – powiedział szeptem Angelo, zgrywając się.
• Angelo – zaśmiał się Paddy – Weź przestań.
• Nie mogę, od dawna nie słyszałem o żadnej dziewczynie. Wiedziałem, że masz co chwilę jakąś, ale teraz znasz jej imię, a to jednak coś nowego – powiedział.
• Ona chyba jedyna mi odmówiła – przerwał swoją wypowiedź Paddy, bo Kira właśnie wstała i zamierzała wyjść z pokoju – Kira, chciałem powiedzieć, że odmówiła mi pójścia na kawę. Innych rzeczy nawet nie proponowałem. Jeszcze.
• Paddy i to jest właśnie Twój problem. Jesteś zbyt pewny siebie... - powiedziała poważnie Kira – Nie będę słuchać jak gadasz takie bzdury. Zastanów się czego Ty chcesz? Przychodzisz i mówisz co Joanne zrobiła, a sam nie inaczej traktujesz dziewczyny. Tylko, że ona leci na kasę swojego męża, a Ty chcesz seksu z tymi dziewczynami. To jest nie fair.
• Kira, ale on jest moim bratem, a jego żona jakieś podchody do mnie robi, włazi mi do łóżka. Nie spałem z nią, nie mam zamiaru, ale kilka razy mi proponowała. Takim palantem nie jestem żeby to zrobić. Jak ja mam teraz postępować?– zapytał Paddy.
• Paddy pogadaj z nim. Tak dłużej być nie może – Angelo nagle spoważniał – Przecież jej zachowanie jest poniżej krytyki.
• Rozmawiałem, ale do niego nic nie dociera. Jest ślepy jeśli chodzi o nią – stwierdził Paddy.
• Omijaj ją z daleka, bo kiedyś coś zrobi, a wtedy Ty przede wszystkim na tym stracisz. On Ci nie uwierzy, że to jej wina – powiedziała zatroskana Kira.
• Wiem i omijam ją z daleka. Tylko, że brata tracę – powiedział wkurzony Paddy.
• Nic na to nie poradzisz. Dobra dajmy temu spokój, bo tu trudno coś powiedzieć. Opowiedz coś o Amy – zainteresował się Angelo.
• Nie ma na razie zbyt dużo do opowiadania – powiedział już wyluzowany Paddy – Wpadliśmy na siebie w sklepie, dała mi numer telefonu, zadzwoniłem, ale nie chciała się umówić, więc pisałem sms'y do niej, a dziś byłem u niej – opowiedział w skrócie.
• Tylko tyle? - Angelo nie dowierzał, znał brata i wiedział, że Paddy ciągle jakąś dziewczynę podrywa, a potem co robi, to już wiedzą tylko ściany hotelowe.
• No co? Wywaliła mnie z domu – przyznał się do tego, choć powiedział to cichym głosem.
• Ha ha ha. To to nasz podrywacz dostał kosza – zaśmiała się Kira, po czym wstała – Idę spać, Paddy zostań tu, jutro do siebie pojedziesz. Dobranoc.
• Ok. Dzięki. Dobranoc – podziękował dziewczynie brata.
• Dobranoc kochanie – powiedział Angelo słodkim głosem i pocałowali się na dobranoc, a Paddy aż wywrócił oczami.

Rozmawiali jeszcze długo o tej sytuacji z Joanne, ale nic sensownego nie wymyślili, więc poszli spać. Rano po śniadaniu Paddy jadąc do siebie podrzucił Kirę na uczelnię. Już wysiadała z samochodu, jak krzyknął:

• Kira! - aż się wystraszyła – Tam jest Amy, pewnie tu studiuje.
• Gdzie? Która to? Bo tu dużo jest dziewczyn – zapytała Kira.
• No ta, ruda z warkoczem, dżinsy i jasna kurtka – szybko starał się wytłumaczyć o którą dziewczynę chodzi.
• Widzę ją i nawet kojarzę, ale Paddy to fajna dziewczyna. Nie baw się nią – dodała cicho.
• Nie bawię się. Dobra idź już, bo się spóźnisz – zdenerwował się na nią, bo wiedział, że miała rację. Amy nie zasługiwała na to, aby ją tak traktować.

Kira wysiadła i poszła, a Paddy napisał Amy sms'a, że życzy jej miłego dnia.

                                                             

Dostała rano sms'a od Paddy'ego, była mile zaskoczona, bo był to miły sms i w końcu bez podtekstów. Cały dzień zastanawiała się co założy wieczorem na kolację z Paddym. Zauważyła, że ktoś jej się przygląda. Popatrzyła raz, drugi i już wiedziała, to była ta dziewczyna, którą widziała przed uczelnią. Rozmawiała z Paddym i tym blondynem w okularach. Zastanawiała się, o co tu chodzi, kim jest ta dziewczyna i dlaczego na nią patrzy.