Rozdział 24

Paddy spał do południa, a Amy rozpakowała ich, ugotowała obiad, a potem siedziała i patrzyła przez okno. Nareszcie sami – pomyślała. Paddy jak się obudził przez chwile nie wiedział gdzie jest, ale zobaczył Amy i od razu uśmiechnął się. Byli na wakacjach, wreszcie, sami, bez tego całego zgiełku 'show biznesu'. Spojrzał na zegarek i aż się roześmiał, kiedy on spał tak długo, aż nie do pomyślenia. Nareszcie mógł się wyspać do woli, nikt nic od niego nie chciał, ani nie wrzeszczał 'Paddy', nikt nie robił zdjęć. Ach... jak dobrze. Wstał, cmoknął w czoło zdumioną Amy i poszedł do łazienki. Amy patrzyła na zamknięte drzwi łazienki i zastanawiała się co się stało, ale stwierdziła, że Paddy pewnie nareszcie się wyspał i ma dobry humor. Gdy wyszedł zapytała.

·         Wyspałeś się? Pewnie jesteś głodny.

·         Bardzo – uśmiechnął się – Co dobrego dostanę na... eee... chyba obiad, nie?

·         Obiad, zgadza się – zaśmiała się – Pójdziemy potem na spacer?

·         No pewnie. Może nad morze?

·         Bardzo chętnie, tam jest pięknie.

I tak mijały im dni w błogim lenistwie, spacerowali, chodzili do pubów, gdzie była zawsze świetna zabawa, nad morze gdzie zbierali muszelki, a raczej Amy je zbierała. Paddy często o nich myślał, a Amy go zaskoczyła, bo nie tylko on budził ją pocałunkami, ale również i stała się jeszcze bardziej otwarta na miłość z nim. Tym go zaskoczyła, myślał, że już ją dobrze zna, a okazało się, że nie do końca. Często więc oddawał jej inicjatywę. Spodobała im szczególnie jedna knajpka, była prawie nad samym morzem, słychać był szum wiatru, było widać spienione fale, a oni siedzieli w ciepłym pomieszczeniu i przez przeszklone okna patrzyli na morze. Poznali nawet właścicieli tej knajpki i chodzili tam codziennie. A Paddy miał adoratorkę, która zawsze przychodziła, kiedy tylko siadali do stolika. Była to może trzyletnia córka właścicieli, która ciągle coś mu przynosiła, a to muszelkę, a to kamyczek, a to pokazywała książeczkę. Amy śmiała się, że chyba powinna być zazdrosna. Mała przychodziła i chciała do niego na kolana, oglądali książeczki, jej rodzice chcieli ją zabrać, ale ona nie pozwoliła na to, krzyczała, bo chociaż chwile musiała posiedzieć z Paddy'm. Byli bardzo sympatyczni i powiedzieli, że mała chyba po raz pierwszy tak bardzo kogoś lubi. Paddy'emu się to podobało i nie przeszkadzało, sam wręcz prosił Amy żeby poszli tam na kolację czy obiad. Któregoś dnia siedzieli przy stoliku i mała oczywiście przyszła i Paddy, któremu w końcu przyszło do głowy zapytać jak ma na imię.

·         Jak masz na imię maleńka? - zapytał delikatnie dziecka.

·         Molly – odpowiedziała z uśmiechem.

·         Och jakie piękne imię – odpowiedział – Amy, piękne, prawda?

·         Pewnie, że tak – uśmiechnęła się -  A ile masz lat?

·         Tsy – powiedziała Molly.

·         Ooo jaka Ty duża dziewczynka jesteś – powiedziała Amy, a mała usiadła wygodnie na kolanach Paddy'ego i choć tata chciał ją zabrać, ona nie chciała.

·          Nie, tata, nie. Tu Molly będzie, na kolanach u Pana – protestowała.

·         Niech zostanie – powiedział Paddy – Nie przeszkadza nam – dodał widząc, że tata małej chce zaprotestować.

·         Naprawdę wszystko w porządku – powiedziała Amy.

Po kilku dniach rodzice Molly, nawet nie podchodzili do nich zabrać małą, pozwalali jej być z Paddy'm i Amy, a oni super bawili się z nią. Któregoś dnia poszli na spacer nad morze. Szli brzegiem, trzymając się za ręce i jakoś wyszła rozmowę o imionach.

·         Ooo na przykład takie imię jak Molly, bardzo mi się podoba – powiedział Paddy.

·         Ha, ha, ha – zaśmiała się – Chyba wiem dlaczego.

·         Nie, ale serio Amy, nie tylko, bo ta mała ma tak na imię – uśmiechnął się – Ładne jest, takie proste, bez jakiś bezsensowych wymyślań.

·         Naprawdę Ci się podoba? - zapytała.

·          Tak, nawet bardzo – pokiwał głową – A Ty jakie lubisz?

·         Mi się zawsze podobało imię Fiona.

·         Ha ha ha, jak ze Shreka – zaśmiał się Paddy.

·         Teraz tak się niestety kojarzy, ale to przecież zupełnie normalne imię.

·         Chyba dla psa – powiedział z uśmiechem.

·         Może i dla psa – uśmiechnęła się – Zawsze marzyłam o seterze irlandzkim.

·         Ooo i do setera imię Fiona, by idealnie pasowało, też rudy jak Fiona – uśmiechnął się – Ja uwielbiam rudy, ale to wiesz.

·         Tak?  - powiedziała żartując – Zupełnie nie wiem dlaczego.

·         Nie? - teraz to się droczył już z nią – To Ci powiem. Dama mojego serca ma rude włosy.

·         Nie żartuj. Jest ruda? - uśmiechnęła się – Znam ją?

·         Znasz  - złapał ja i okręcił dookoła siebie, po czym postawił – To Ty!

·         Ja? – udała zdziwioną – No nie spodziewałam się tego. Zaskoczyłeś mnie – roześmiała się i pocałowała go lekko w usta.

·         Tylko tyle? – zapytał zdziwiony – Ja chcę więcej. Chodź do domu – złapał ją za rękę i pociągnął.

·         Paddy – zaśmiała się Amy – Kochanie spokojnie, nie zachowuj się jakbyś od dawna...

·         Tak, tak – zaśmiał się, idąc szybciej – Od dawna, przecież minęło jakieś 15 godzin. To nie od dawna? – zapytał.

·         Wariat! – krzyknęła zaskoczona, bo nagle stanął, przyciągnął ja do siebie i pocałował.

Było jej bardzo przyjemnie, nie chciała tego przerywać, ale znajdowali się na dość uczęszczanej plaży, a do domu nie mieli daleko. Przytulała się do niego i czuła, że on już jest gotowy. Oderwała się i zaśmiała, popatrzył na nią i zapytał.

·         Co?- zaśmiał się – Moja wina, że tak na mnie działasz?

·         Już Ci kiedyś mówiłam, że to mi pochlebia - uśmiechnęła się – No to chodź do domu, bo mi tu eksplodujesz zaraz.

·         Ha, ha – zaśmiał się rozbawiony – Amy!? No wiesz, nic na to nie poradzę, tak działasz na mnie i tyle.

·         Skarbie, przecież wiem. Zdążyłam się przyzwyczaić przez te lata.

Szli resztę drogi do domku i śmiali się, jak tylko popatrzyli na siebie. Gdy tylko zamknęły się drzwi za nimi Amy przytuliła się do swojego faceta i pocałowała go w usta. Nie był jej dłużny oddał pocałunek i rozpuścił jej włosy. Szybko ściągali z siebie ubrania i trafili do sypialni. Mimo tak długiego stażu to nadal mocno siebie pragnęli. Teraz jak byli na wakacjach często kochali się, znali swoje potrzeby, więc dużo zachęty nie potrzebowali. Leżeli potem w rozrzuconej pościeli i powoli wracały im oddechy. Paddy popatrzył na Amy i pomyślał, że od początku było im dobrze w łóżku, ale teraz seks jest rewelacyjny. Nie ma między nimi żadnych zahamowań, wiedzą co lubią i dają sobie to, aż się uśmiechnął do siebie i swoich myśli. Cieszył się, że zrobił sobie wakacje, dzwonił tylko kilka razy do Angelo, ale w sumie rozmawiali o tym co u nich, albo co u niego i Amy, mało pytał o pracę. Stwierdził, że chętnie coś by zrobił dla siebie, czegoś nowego się nauczyć, ale zostawił to na później, na razie było mu dobrze. Trzymał w objęciach Amy, swoją ukochaną i to się liczyło. Kochał ją, a ona kochała jego i wiele razy to mu udowodniła.